Kategori
Doğaçlama tiyatroda 7. güne geldik.Ve artık iş biraz ciddiye bindi. Yani kimse sana “hadi biraz ısınalım” demiyor.Direkt sahne. Bugünün ana aksı şuydu: Yönelim almak ve vermek. Ne?Nerede?Kim? Üç soru.Hayatın özü gibi. Biri…
Devamını oku →: Doğaçlama Eğitiminde 7. Gün: Yönelim Aldım, Duyguyu Veremedim (Ve Bu da Bir Seçenekmiş)Bosch’un Anneler Günü reklamı, “Tam bi’ anne hikayesi” başlığıyla yayınlandı. Reklamda iki kadın annelik üzerine konuşuyor; finalde ise alışveriş yapan kadının “çocuk” diye bahsettiği varlığın evcil hayvanı olduğu anlaşılıyordu. Mesaj da oldukça…
Birkaç ay sonra mezunsun. Muhtemelen LinkedIn profilini güncelledin, CV’ni 17. kez revize ettin ve “junior ama 3 yıl deneyimli” iş ilanlarını görüp hafif bir varoluşsal sorguya girdin. Hoş geldin. Sektör seni bekliyor……
Dün doğaçlama eğitiminde 6. dersti. Ben yoktum. Çünkü tatile gittim. Evet, hayat bazen böyle kararlar aldırıyor insana:Ya gelişim ya da… biraz uzaklaşmak. Ben uzaklaşmayı seçtim. Kaçırdığım Şeyler (Tam Olarak Bilinmiyor) Hiçbir fikrim…
Bodrum katta bir gece, ya da: “Kamera kesmeseydi ne olurdu?” “Türkiye’de kesintisiz tek planda çekilen ilk film” cümlesi, bir film eleştirmeninin gözünü parlatan türden bir ifade. Fakat Mukavemet’i izlerken kendinize şunu soracaksınız:…
Dün doğaçlama eğitiminde beşinci dersti.Ve eğitmen derse başlarken çok rahat bir şekilde; “Bugün belirli bir konumuz yok.” dedi. İnsan ister istemez düşünüyor:Güzel. Hayatta da yok zaten. Ama garip bir şekilde, en “konusuz”…
İnsan olmak zaten başlı başına garip bir deneyim. Ama işin en komik kısmı şu: Kendimizi mantıklı sanıyoruz. Gün içinde verdiğimiz kararların, yaptığımız hareketlerin, kurduğumuz cümlelerin çoğunun arkasında büyük bir bilinç olduğunu düşünüyoruz.…
Doğaçlama eğitiminde dördüncü derse geldik.Bu haftanın konusu: hikâye anlatımı. Yani artık sadece anlık sahneler değil,birlikte bir şey kurma, bir yere varma, bir şeyi tamamlama meselesi. Kulağa çok organize geliyor.Değil. Hikâye Yazmak: Kontrolü…
Bazı insanlar fazla hissetmekten şikâyet eder. Dram, iniş çıkış, kalp kırıklığı, gözyaşı… Full paket.Benim gibiler ise daha “minimalist” bir deneyim yaşar: duygular var ama menü yok. İşte buna duygusal körlük (aleksitimi) diyoruz.…
Doğaçlama eğitiminde üçüncü derse geldik.Ve bu hafta sahnede aslında var olmayan şeylerle tanıştık. Yani teknik olarak:hiçbir şey yoktu. Ama biz: Ve kimse “ortada hiçbir şey yok” demedi. Çünkü vardı. Boşluk Nesnesi: Olmayan…
