Dün doğaçlama eğitiminde 6. dersti.

Ben yoktum.

Çünkü tatile gittim.

Evet, hayat bazen böyle kararlar aldırıyor insana:
Ya gelişim ya da… biraz uzaklaşmak.

Ben uzaklaşmayı seçtim.

Kaçırdığım Şeyler (Tam Olarak Bilinmiyor)

Hiçbir fikrim yok.

Ne yaptılar, ne oynadılar, kim neye dönüştü, kim sahnede ne oldu…
Hiçbir bilgi yok.

Grup sessiz.
Kimse yazmamış.
Kimse “efsane ders oldu” dememiş.

Bu daha da tedirgin edici.

Çünkü iki ihtimal var:

1. Hiçbir şey olmadı
2. Anlatılamayacak kadar iyi şeyler oldu

İkisi de eşit derecede rahatsız edici.

Bilmemek Garip Bir Konfor

Normalde insan kaçırdığı şeyleri öğrenmek ister.

Ama bu sefer bir noktada bıraktım.

Bilmemeyi.

Bu da bir deneyim:

kontrol edemediğin bir şeyi zorlamamak.

Ne olduysa oldu.
Ben yoktum.

Hikâye benden bağımsız aktı.

Sen Olmadan da Devam Ediyor

Bu cümle biraz klişe ama çok gerçek:

Ben yokken ders oldu.

İnsanlar geldi.
Oyunlar oynandı.
Hikâyeler kuruldu.

Ve ben… o hikâyenin içinde değildim.

Ve hiçbir şey durmadı.

Bu çok küçük bir ego kırılması aslında.

Ama sağlıklı.

Kaçırmak da Sürecin Parçası

Doğaçlama hep “anda olmak” üzerine.

Ama dün ben o anda değildim. Tamamen kendi anımdaydım 🙂 Havaalanında…

Ve bu da bana başka bir şey gösterdi:

Her anın içinde olamazsın.

Bazı şeyleri kaçırırsın.
Bazı hikâyeler sensiz başlar, sensiz biter.

Ve bu dünyanın sonu değil.

Sadece… böyle.

Tatilde Olmak = Kontrolsüzlük Provası

Tatil dediğimiz şey aslında biraz kontrolsüzlük.

Plan yapıyorsun ama uymuyor.
Bir şey düşünüyorsun ama değişiyor.

Ve bir noktada bırakıyorsun.

Doğaçlamaya benziyor.

Ama daha az organize.

İçimdeki Küçük Tartışma

Tabii ki bir yanım şöyle dedi:

“Gitseydin keşke.”

Diğer yanım:

“Bir dersten bir şey olmaz.”

İlk yanım:

“Ya çok iyi geçtiyse?”

İkinci yanım:

“Geçmiş. Yapacak bir şey yok.”

Kazanan: belirsizlik.

Dersin Bana Öğrettiği Şey (Gitmeden)

İronik olan şu:

Ben derse gitmedim ama yine de bir şey öğrendim.

• her şey benim kontrolümde değil
• her hikâyede yer alamam
• ve bazen dışarıda kalmak da sürecin bir parçası
• bu kafanın da tatile ihtiyacı var

Sonuç olarak;

Dün 6. dersti.

Ben yoktum.

Ne olduğunu bilmiyorum.

Ama şunu biliyorum:

hikâye devam etti.

Ve galiba doğaçlamanın en net kuralı bu:

Sen olsan da olmasan da…

oyun akıyor.