Bosch’un Anneler Günü reklamı, “Tam bi’ anne hikayesi” başlığıyla yayınlandı. Reklamda iki kadın annelik üzerine konuşuyor; finalde ise alışveriş yapan kadının “çocuk” diye bahsettiği varlığın evcil hayvanı olduğu anlaşılıyordu. Mesaj da oldukça netti: “Bir ömür kalbinde taşıdığında da anne olursun.” Sonra ne oldu?Türkiye, yine çok önemli bir eşiği başarıyla geçti: Bir reklam filminden ulusal varoluş
Loading
All posts in "Karton Taht"
Bir süredir şunu fark ediyorum:“Geleceğin çalışma modeli” diye anlatılan şeylerin çoğunu ben ve benim gibiler zaten yapıyoruz.Ama hâlâ birileri çıkıp freelancerlığı “riskli”, “geçici” ya da “genç işi” gibi anlatıyor. Freelancerlık Bir Statü Değil, Bir Refleks Freelancerlık çoğu zaman romantize ediliyor.Laptop, kahve, sahil…Gerçekte ise freelancerlık şudur: Yani aslında freelancerlık özgürlükten çok, yüksek sorumluluklu bir bağımsızlık biçimi.
Kariyerde “rahatlama” genellikle bir başarı işareti olarak görülür.Rutin oturmuştur. Beklentiler bellidir. Günler sürprizsiz ilerler. Ama tam da bu noktada görünmez bir süreç başlar:Yavaşlama. Ve bu, çoğu zaman fark edilmez. Çünkü her şey hâlâ “iyi” görünüyordur. Rahatlık Tehlikeli Değildir, Ama Aldatıcıdır Psikolojik olarak rahatlık, tehdit algısının düşmesi demektir.Beyin için bu harika bir haber. Ancak kariyer gelişimi
Kişisel gelişim genellikle “kendinin en iyi versiyonu olmak” gibi pürüzsüz cümlelerle anlatılır.Gerçek hayatta ise gelişim çoğu zaman şuna benzer: Yani evet, rahatsız edicidir.Tesadüf değil. Beyin Gelişimi Sevmez, Güvenliği Sever İnsan beyni değişim için değil, hayatta kalmak için evrilmiştir.Tanıdık olan güvenlidir.Yeni olan ise potansiyel tehdit. Gelişim dediğimiz şey tam olarak şunları içerir: Beyin bu tabloya bakıp
Kariyer genellikle dışarıdan ölçülen bir şey gibi anlatılır: unvan, maaş, şirket adı, etki alanı. Oysa içeride yaşanan psikolojik süreçler, dışarıdan görünen tüm göstergelerden daha belirleyicidir. İnsanlar çoğu zaman kariyerlerinde ne yaptıklarını değil, neden yaptıklarını anlamakta zorlanır. Bu manifesto, kariyere dair kararların aslında nasıl alındığını, neden sık sık ertelendiğini, neden rahatlıkla yavaşladığını ve neden gelişimin çoğu
Bir Zamanlar Ajans Diye Bir Şey Vardı… Bir zamanlar… Brief’ler Word dosyasıyla gelirdi.Toplantılar camlı odalarda yapılır, kreatif ekip üç gün boyunca sigara dumanı içinde fikir arardı.Ve kampanya “müşteri onayıyla” biterdi. İşte bu romantik dönem artık tarih kitaplarında yerini alıyor.2030’a yaklaşırken ajans dünyası artık ne eski ajans, ne eski müşteri, ne de eski çalışan. Her şey
“Müşteri Her Zaman Haklıdır” Yalanı: Ajans ve Şirket Kültüründe Modern Kölelik Satış Sloganından Kurumsal Dogmaya “Müşteri her zaman haklıdır.”Bu cümle artık o kadar kanıksandı ki, şirketlerin duvarlarında mottolaştı, toplantı odalarında kutsal yasa gibi anılır oldu. Peki ya sana şunu söylesem: Bu söz aslında 1909’da Londra’daki Selfridges mağazasının satış artırmak için kullandığı pazarlama sloganıydı? Evet, çıkış
Mobbing: Kurumsal Stockholm Sendromu – İnsanlar İşten Değil, Yöneticilerinden Kaçar Ofisin Adı İş Yeri, Etkisi Travma Merkezi Kurumsal dünyada mobbing artık neredeyse doğal bir ekosistem parçası gibi. Kimse açıkça adını koymaz, çoğu zaman görmezden gelinir, hatta “disiplin”, “sert yönetim”, “yüksek standart” gibi kılıflarla meşrulaştırılır.Ama gerçek şu: Mobbing, sadece bir “kötü davranış” değildir; sistematik bir psikolojik
Liderlik Masalı ve Güç Zehirlenmesi: Koltuğa Oturunca İnsanlık Unutulur Mu? Giriş: Liderlik, Sunumlarda Var – Gerçekte Yok Kurumsal dünyada en sık duyduğumuz kelimelerden biri “liderlik”. Her şirketin değerler listesinde yer alır, her yönetici CV’sine yazar. İnsan kaynakları sunumlarında “liderlik becerileri” parlatılır, oryantasyonlarda “ekibini ilhamla yönlendiren lider” hikâyeleri anlatılır. Ama iş pratiğe gelince tablo değişir. “Liderlik”
