1 Mayıs bu ülkede sadece bir tarih değil, bir hafızadır. Taksim Meydanı’na barikat kurulmasının nedeni tam da budur. Çünkü 1 Mayıs denilince yalnızca bir takvim yaprağı değil, bir mücadele zinciri akla gelir. Her halkası bedelle, direnişle, inatla örülmüştür. Tarih unutanları affetmez. Bu topraklarda 1 Mayıs ilk kez 1923’te resmi olarak kutlandı. Ancak aynı yılın sonunda

Bazı kelimeler, birden fazla duyguyu aynı anda taşır. “Onsra” da onlardan biri. Filipinler’in Bontoc dilinden gelen bu sözcük, birini son kez severken duyulan hüzün anlamına gelir. Yani aşkın, bilerek son bulduğunu hissettiğin o anda kalbinden geçenlerin tek kelimeyle ifadesidir onsra. Hepimizin hayatında en az bir kez yaşadığı ama adını koyamadığı o kırılgan his… Belki bir

Bazen haberleri açmaya cesaret edemediğimiz, sosyal medyada dolaşırken içimize sıkıntı çöktüğü, sokakta yürürken arka planda bir huzursuzluğun eşlik ettiği o anlar… Belirsizliğin rutine dönüştüğü, umudun ise artık temkinle dillendirildiği bir ülke haline geldik. Türkiye’de son yıllarda üst üste gelen olaylar, sadece bireysel değil, toplumsal bir ruh halini şekillendirdi: Kolektif kaygı. Bu yazıda, Türkiye’de kolektif kaygının

Latince kökenli bir terim olan “alter ego”, kelime anlamıyla “diğer benlik” demektir. Psikolojide, edebiyatta, sanatlarda ve dijital dünyada farklı anlamlar kazanmış bir kavramdır. Alter ego, kişinin kendi kimliğinden ayrışan ikinci bir kişilik, bir tür maske veya bilinçli olarak yaratılmış bir persona olabilir. Bu, hem bireyin iç dünyasında yaşadığı ikilikleri yansıtabilir, hem de dış dünyaya sunmak

“Her şeyin yolunda göründüğü bir anda, içimde bir şey çığlık atmaya başladı. Adını bilmiyordum, ama beni durdurmayı başarıyordu…” İlk Karşılaşma: Kalp Krizi Sandım 2023 yılıydı. İlk kez yaşadığım o his, kelimenin tam anlamıyla sarsıcıydı.Kalbim göğsümden fırlayacak gibi atıyor, nefes alamıyor, sanki o an bayılacakmışım gibi hissediyordum.Kendimi acil serviste buldum. “Kalp krizi olabilir mi?” diye düşünürken,

“Ne hissediyorsun?” Bu basit soru, pek çok insan için kolay bir cevaba sahiptir. Üzgün, mutlu, endişeli ya da kızgın… Ama benim için bu sorunun cevabı bir labirent gibi. Evet, duygusal körlükle — bilimsel adıyla aleksitimi ile — yaşıyorum. Bu, duygularımı tanımlamakta ve ifade etmekte zorlandığım anlamına geliyor. İlk başta, bu durumun sadece benim kişisel mücadelem

İnsanlar olarak sosyal varlıklarız; başkalarıyla kurduğumuz ilişkiler, ruh halimizi, fiziksel sağlığımızı ve genel refahımızı derinden etkiler. Özellikle, sinir sistemimize iyi gelen insanlarla vakit geçirmek, stresin azalması ve zihinsel sağlığın korunmasında kritik bir rol oynar. Bu yazıda, sinir sistemi ile sosyal etkileşimlerin nasıl birbirine bağlı olduğunu, biriyle birlikteyken yaşadığımız heyecan halinin nörolojik temellerini ve sinir sistemimizin

Kaybettiğimiz herkesin anısına…. 17 Ağustos 1999… O gece, sadece yeryüzü değil, hepimizin ruhu da sarsıldı. Bir depremzede olarak yaşadıklarım, zihnimin derinliklerinde hala taptaze. O gece, gökyüzü karanlıktı, ama asıl karanlık insanın içine çökmüştü. Korku, çaresizlik, kaybettiklerimin acısı… Tüm bunlar, zamanla azalmadı, aksine derinleşti. Geçen yıllar, bu acıyı hafifletmedi; sadece onunla yaşamayı öğretti. Depremin ardından hayat,