İnsanlar eskiden mağaralarda yaşardı.Bugün ise sosyal medyada ve büyük sofralarda yaşıyorlar.Fakat değişmeyen bir şey var:İnsan, insandan korkuyor.Bu korkunun yan etkisi olarak da ortaya şu modern davranış çıkıyor:Arkanda konuşup, yüzüne gülmek. Bu davranışın görgüsüzlükle bir ilgisi yoktur.Baya bilimsel temeli vardır.Hem Freud hem Festinger görse “ben yazmadım ama bu kesin benim alanım” derdi. Sosyal Maske Teorisi –
Loading
All posts in "İletişim"
Akışın Sessiz Gücü Bazı anlar vardır; zaman bükülür, sesler kaybolur, dikkatin tamamı tek bir noktada toplanır. Yaratıcı bir proje üzerinde çalışırken, yazarken, tasarlarken ya da sadece bir fikri büyütürken kendimizi tamamen o ana kaptırırız. Bu hâl, psikolojide “akış durumu” olarak adlandırılır — zihnin en verimli, en üretken ve en canlı hâlidir. Modern dünyanın karmaşası içinde
Kurgusal Evrenlerdeki Diller: “Valar Morghulis”’ten “Mellon”’a, Fantastik Dünyaların Konuşma Rehberi
Dünyadaki tüm dil öğrenme uygulamalarını yalayıp yutmuş olabilirsiniz (ve hâlâ “ş” harfini telaffuz edemiyorsanız, geçmiş olsun), ama şimdi sıra çok daha havalı bir şeye geldi: hiç kimsenin konuşmadığı ama herkesin havalı göründüğü diller! Ben şahsen “Zaten konuşanı yok, öğrenmesem de olur” diyenleri ciddiye almam. Çünkü bir gün biri Quenya’da bana şiir okursa, anlamak isterim. Tamam,
Hayat, hepimizin bildiği üzere, nazik bir masaj terapisti değil; daha çok stres topunu kafamıza atan hiperaktif bir çocuk gibi. İşte tam da bu noktada sahneye çıkan kahramanımız: duygusal dayanıklılık. Psikologların “resilience” dediği şey, halk arasında “sıkıntıya gelememek” ve “yıkılmadım, ayaktayım” klişeleriyle karıştırılıyor. Oysa işin bilimsel tarafı biraz daha karmaşık. Duygusal Dayanıklılığın Bilimsel Tarifi Amerikan Psikoloji
“Seni bırakmadı aslında. Zaten hiç orada değildi…” 2025’e dair elimde kesin bir istatistik yok ama hissettirdiklerinden bir tanesi şu olabilir:Bu yılın sponsoru “vedalaşamadan gitmek” ve “hiç var olmamış gibi davranmak” oldu. Bu yıl bir şey oldu bize.Bir anda herkesin içinden minik duygusal cellatlar çıktı.Cümleler eksik kaldı, bakışmalar kaçtı, ayrılıklar yaşandı.Birçok arkadaşım, bir ilişkiyi değil—birini içinden
İnsanlık, ateşi buldu, tekerleği icat etti ama asıl başarıyı 3 yaşındaki çocuğun neden “Hayır!” diye bağırdığını anlamaya çalışırken gösterdi. Psikoloji, kafamızın içindeki sonsuz “Noluyo ya?” hissini anlamaya çalıştığımız bilim dalı. Hadi şimdi bu keşiflere günümüzden örneklerle dalalım. 1. “İd, Ego, Süperego” – Freud ve İçimizdeki WhatsApp Grubu Freud’un zihin üçlüsünü modernleştirirsek: Günümüzde bu üçlü arasında
Kimi insanlar bir mekâna girmez, iner. Sadece oturmaz, tacını takar. Ve sonra, mekân artık bir yer değil, bir krallık olur. Bu krallıkta menüden kahve değil, onay sipariş edilir. Ve siz bu taht odasına girdiğinizde, tepkinin hızı ses hızını geçer: “BURASI BENİM MEKÂNIM.” Bugün, şehir hayatının görünmez silahlarından biri olan “mekancılık” üzerine konuşacağız. Evet, tam da
Mandela Etkisi ve Beynin Hatıraları Fan Fiction’a Çevirmesi Hafızama güveniyorum. Hem de sonuna kadar.Dünkü şifreyi unuturum, ama 1996’daki Monopoly amcasının büyüteç taktığını eminim ki hatırlıyorum.Hadi onu geçtim, Pikachu’nun kuyruğunun ucunda siyah bir şerit vardı. Vardı, değil mi?YOKMUŞ.…Evet, Mandela Etkisi’ne hoş geldin. Mandela Etkisi Nedir? “Ben böyle hatırlıyorum ama evren bana yalan söylüyor” sendromu Mandela Etkisi,
Baader-Meinhof Fenomeni: Düşünce Gücümle Gerçeklik Yaratmıyorum, Sadece Fark Etmeye Başlıyorum. Hayal kırıklığı? Biraz. Hayat ne zaman sıradan gitse, biraz mistikleşmek istiyoruz. Mesela bir arkadaşın sana “kefir” dedi. Hayatında ilk kez duydun, tadını merak ettin. Ve bam! O günden sonra her yerde kefir. Sokakta kefir reklamı, markette kefir standı, podcastte kefir diyeti. Hatta rüyanda kefirle konuşuyorsun.
– Ya da ‘Ölüm Var Diye Mi Bu Kadar Panik Yapıyoruz?’ Ölüm. Şu hepimizin bildiği ama hakkında konuşmaktan kaçındığı o “büyük son”. Kimimiz onu romantize eder, kimimiz onu inkar eder, bazıları ise protein takviyesiyle kandırabileceğini zanneder. Ama ne yaparsak yapalım, Heidegger’in dediği gibi: Ölüm, varlığımızın en özgün imkânıdır. Kibarca “kaçamayacağımız tek şey” demek bu. Ama
