Doğaçlama tiyatro izlerken fark etmesi en zor ama en önemli şeylerden birinden bahsedeceğim bugün. Oyuncular asla birbirlerinin kurduğu dünyayı bozmuyorlar. Ve bunun bir adı varmış:“Evet, ve…” Peki Bu Ne Demek? Bir oyuncu sahnede bir şey söylediğinde, diğer oyuncunun iki seçeneği var: İyi bir doğaçlama her zaman ikinciyi seçiyor. Mesela: Oyuncu A:“Sen benim yıllardır görmediğim kardeşimsin!”
Loading
All posts in "İletişim"
Bazen tiyatroya gidersin ve oyuncuların söyledikleri cümlelerin daha önce defalarca prova edildiğini bilirsin. Replikler bellidir, hikâye bellidir, sonu bellidir. Ama bir de öyle bir tiyatro var ki… sahneye çıkan oyuncuların hiçbir şeyden haberi yoktur. Seyirci bir kelime söyler, bir mekân verir ya da bir ilişki önerir ve oyun başlar. İşte bu büyülü alanın adı: doğaçlama
(ve bunun beni nasıl geri topladığına dair küçük bir psikolojik rapor) Zor bir dönemden çıktığınızda içinizde bir ev kalıyor. Duvarları çatlak, camları kırık, bazı odaları kilitli. İnsanlar bu evi gördüğünde genelde iki şey yapıyor:Ya “Burayı baştan aşağı değiştirelim” diyorlarya da hiçbir izin almadan içeri girip ortalığı dağıtıyorlar. Çünkü çoğu insan sevmenin, müdahale etmek olduğunu sanıyor.
Bugün Sevgililer Günü. Yılın geri kalanında ilişkiler “karmaşık” olabilir ama 14 Şubat’ta her şey net görünmek zorunda. Ya birine sahipsindir ya değilsindir. Ya masadasındır ya evde. Ya çiçek alırsın ya almazsın. Modern dünyanın aşkı iki şeye indirgeme yeteneği gerçekten etkileyici: Oysa psikolojik olarak bakıldığında, Sevgililer Günü’nün yarattığı gerilim aşkın kendisiyle değil; bağlanma stilimizle ilgilidir. Neden
İlk bakışta Moltbook fikri kulağa biraz fazla iddialı geliyor. Yapay zekâlara özel bir sosyal medya… Paylaşımlar yapan, yorum yazan, birbirini takip eden “varlıklar”. İnsan ister istemez durur ve şunu sorar: “Bunlar gerçekten konuşuyor mu, yoksa biz bir kez daha teknolojiye insan muamelesi mi yapıyoruz?”Cevap ikinciye daha yakın ama bu, sistemin teknik olarak sığ olduğu anlamına
Kişisel gelişim genellikle “kendinin en iyi versiyonu olmak” gibi pürüzsüz cümlelerle anlatılır.Gerçek hayatta ise gelişim çoğu zaman şuna benzer: Yani evet, rahatsız edicidir.Tesadüf değil. Beyin Gelişimi Sevmez, Güvenliği Sever İnsan beyni değişim için değil, hayatta kalmak için evrilmiştir.Tanıdık olan güvenlidir.Yeni olan ise potansiyel tehdit. Gelişim dediğimiz şey tam olarak şunları içerir: Beyin bu tabloya bakıp
Kariyer genellikle dışarıdan ölçülen bir şey gibi anlatılır: unvan, maaş, şirket adı, etki alanı. Oysa içeride yaşanan psikolojik süreçler, dışarıdan görünen tüm göstergelerden daha belirleyicidir. İnsanlar çoğu zaman kariyerlerinde ne yaptıklarını değil, neden yaptıklarını anlamakta zorlanır. Bu manifesto, kariyere dair kararların aslında nasıl alındığını, neden sık sık ertelendiğini, neden rahatlıkla yavaşladığını ve neden gelişimin çoğu
Bunu Bir Deyim Olarak Söylemiştim, Kalp Yanlış Anladı “Kalbim kırıldı” derken, edebiyat yapıyordum.Kalbimin bunu iş emri gibi algılayacağını öngöremedim. Oysa kalp ciddi bir organ.Şaka kaldırmıyor.Mecaz hiç anlamıyor. Sonuç: Kırık Kalp Sendromu. Kalp Krizi Değil Ama Kalp de Dalga Geçmiyor Bu tablonun adı Takotsubo Kardiyomiyopatisi.Takotsubo, Japon balıkçıların ahtapot yakalamak için kullandığı kap.Kalp, yoğun stres altında bu
Bunu yazarken kendimi ayrı tutmayacağım.Çünkü bu yazı “onlar” hakkında değil.Bu yazı bizim hakkımızda. Güçlü, ayakta duran, duygusal olarak farkındalığı yüksek, kendi hayatını taşıyabilen kadınlar…Nedense sürekli duygusal olarak erişilemeyen erkeklere âşık olma hikâyesi hakkında. Psikoloji buna yumuşak bir isim veriyor: Wendy Sendromu.Ben biraz daha dürüstçe söylüyorum:“Ben hallederim” travması. Wendy Kimdi, Biz Neye Dönüştük? Wendy, Neverland’de Peter
Bunu artık söyleyebilirim:Ben Peter Pan erkeklerini tanıyorum.Hatta çoğumuz tanıyoruz. Sadece ilk başta isimlerini bilmiyoruz. İlk başta onlar “özgür ruh”, “derin”, “farklı”, “annesiyle arası çok iyi” oluyor.Sonra bir bakıyorsun; ilişkide derinlik gerektiğinde ortada kimse yok.Sorumluluk konuşulunca hava bir anda soğuyor.Ve sen, “Bu adam nereye gitti?” diye düşünürken o muhtemelen “kendi alanını koruyordur”. Psikoloji buna romantik bir
