Bunu Bir Deyim Olarak Söylemiştim, Kalp Yanlış Anladı “Kalbim kırıldı” derken, edebiyat yapıyordum.Kalbimin bunu iş emri gibi algılayacağını öngöremedim. Oysa kalp ciddi bir organ.Şaka kaldırmıyor.Mecaz hiç anlamıyor. Sonuç: Kırık Kalp Sendromu. Kalp Krizi Değil Ama Kalp de Dalga Geçmiyor Bu tablonun adı Takotsubo Kardiyomiyopatisi.Takotsubo, Japon balıkçıların ahtapot yakalamak için kullandığı kap.Kalp, yoğun stres altında bu

Bunu yazarken kendimi ayrı tutmayacağım.Çünkü bu yazı “onlar” hakkında değil.Bu yazı bizim hakkımızda. Güçlü, ayakta duran, duygusal olarak farkındalığı yüksek, kendi hayatını taşıyabilen kadınlar…Nedense sürekli duygusal olarak erişilemeyen erkeklere âşık olma hikâyesi hakkında. Psikoloji buna yumuşak bir isim veriyor: Wendy Sendromu.Ben biraz daha dürüstçe söylüyorum:“Ben hallederim” travması. Wendy Kimdi, Biz Neye Dönüştük? Wendy, Neverland’de Peter

Bunu artık söyleyebilirim:Ben Peter Pan erkeklerini tanıyorum.Hatta çoğumuz tanıyoruz. Sadece ilk başta isimlerini bilmiyoruz. İlk başta onlar “özgür ruh”, “derin”, “farklı”, “annesiyle arası çok iyi” oluyor.Sonra bir bakıyorsun; ilişkide derinlik gerektiğinde ortada kimse yok.Sorumluluk konuşulunca hava bir anda soğuyor.Ve sen, “Bu adam nereye gitti?” diye düşünürken o muhtemelen “kendi alanını koruyordur”. Psikoloji buna romantik bir

İnsanlar eskiden mağaralarda yaşardı.Bugün ise sosyal medyada ve büyük sofralarda yaşıyorlar.Fakat değişmeyen bir şey var:İnsan, insandan korkuyor.Bu korkunun yan etkisi olarak da ortaya şu modern davranış çıkıyor:Arkanda konuşup, yüzüne gülmek. Bu davranışın görgüsüzlükle bir ilgisi yoktur.Baya bilimsel temeli vardır.Hem Freud hem Festinger görse “ben yazmadım ama bu kesin benim alanım” derdi. Sosyal Maske Teorisi –

Hayat, hepimizin bildiği üzere, nazik bir masaj terapisti değil; daha çok stres topunu kafamıza atan hiperaktif bir çocuk gibi. İşte tam da bu noktada sahneye çıkan kahramanımız: duygusal dayanıklılık. Psikologların “resilience” dediği şey, halk arasında “sıkıntıya gelememek” ve “yıkılmadım, ayaktayım” klişeleriyle karıştırılıyor. Oysa işin bilimsel tarafı biraz daha karmaşık. Duygusal Dayanıklılığın Bilimsel Tarifi Amerikan Psikoloji

“Seni bırakmadı aslında. Zaten hiç orada değildi…” 2025’e dair elimde kesin bir istatistik yok ama hissettirdiklerinden bir tanesi şu olabilir:Bu yılın sponsoru “vedalaşamadan gitmek” ve “hiç var olmamış gibi davranmak” oldu. Bu yıl bir şey oldu bize.Bir anda herkesin içinden minik duygusal cellatlar çıktı.Cümleler eksik kaldı, bakışmalar kaçtı, ayrılıklar yaşandı.Birçok arkadaşım, bir ilişkiyi değil—birini içinden

İnsanlık, ateşi buldu, tekerleği icat etti ama asıl başarıyı 3 yaşındaki çocuğun neden “Hayır!” diye bağırdığını anlamaya çalışırken gösterdi. Psikoloji, kafamızın içindeki sonsuz “Noluyo ya?” hissini anlamaya çalıştığımız bilim dalı. Hadi şimdi bu keşiflere günümüzden örneklerle dalalım. 1. “İd, Ego, Süperego” – Freud ve İçimizdeki WhatsApp Grubu Freud’un zihin üçlüsünü modernleştirirsek: Günümüzde bu üçlü arasında

Kimi insanlar bir mekâna girmez, iner. Sadece oturmaz, tacını takar. Ve sonra, mekân artık bir yer değil, bir krallık olur. Bu krallıkta menüden kahve değil, onay sipariş edilir. Ve siz bu taht odasına girdiğinizde, tepkinin hızı ses hızını geçer: “BURASI BENİM MEKÂNIM.” Bugün, şehir hayatının görünmez silahlarından biri olan “mekancılık” üzerine konuşacağız. Evet, tam da