“Ben bir kelebeğim,” derdi.“Kısa yaşarım, ama özgür olurum.” O zamanlar anlamazdım.Ne kadar kayıtsız, ne kadar hafif bir cümle gibi gelirdi bana.Şimdi, o kelimeler göğsümde yankılanıyor — bir mezar taşı gibi sessiz, ama ağırlığıyla ciğerimi ezen.Kardeşim haklıydı.O bir kelebekti.Ve kelebekler asla uzun yaşamaz. Kelebekler hep ışığa gider sanırdım.Ama o, karanlığa âşıktı.Geceleri yıldızlara değil, karanlığa bakardı.“Orası daha














